ΠΑΡΑΜΥΘΙ

Χαρά μου, πεύκο ανθηρό

παρτέρι λουλουδάτο

πιάσε στα μάτια τη σιωπή

με χέρι αγαπημένο.

Φάρμακο, ακούραστο νυχτέρι

στις φλέβες ρέεις κυανό

πάρε στο στήθος περιστέρι

βάλε στη ράχη του παλτό.

Χνούδι, καλύβι αμμουδερό

ξαπλώνω το κορμί μου

στη ζέση του θέρους σου

βλέπω τη ζωή μου.

Κοιτάσματα αγάπης στη πνοή

πλανεύουν βήματά μου

σποράκια ρίχνουν στην διαδρομή

να φτάσουν την καρδιά σου.

Μια μάγισσα που έφερε

της μοίρας το γραμμένο

να μη μπορώ να ξαναδώ

το χθες πια μαραμένο.