ΘΑΛΑΣΣΙΑ ΑΓΚΑΛΙΑ

Φεγγάρι θαλασσί

αντανακλά νερά γλυκά

μέσα στα ματιά σου

τη φωτιά που δεν σβήνει.

 

Καΐκια άγκυρα πετάξαν μακριά

όταν τα σώματα δεθήκαν σφιχτά

σε ατελείωτα θρύψαλα οι σκέψεις

διασκέδαζαν τις χαρακιές.

 

Κι να εσύ που με έφερες

σε λιμάνι να απλώσω δεσμά

με άφησες να αγγίξω την υφή σου

πάνω σε πλεούμενο κρεβάτι.

 

Κι φύσηξε βοριάς κι πήρε

γκρίνιες, προσμονές και όνειρα

το αβέβαιο κοίταξες δύο λεπτά

σου είπα τώρα είναι το ταξίδι.

 

Ήρθε κι η θύελλα μετά

να αρπάξει ό,τι σε φοβίζει

με αφόπλισε μια τρέλα βαθιά

χαρίζοντας θαλασσιά αγκαλιά.