ΜΗΤΕΡΑ

Μητέρα για μένα
Ένας στρατός αγάπης
Λύκαινα κατασπαράσσει
Ό,τι φοβίζει το παιδί.

Η φύση έδωσε στη μάνα
Ένστικτο να σε φροντίσει
Να δεχτεί τις προσβολές σου
Σάκος του μποξ να γίνει.

Να θέλει να χαμογελάς
Στις μαύρες να σε σηκώνει
όταν της γης τα πόδια χάνεις
να γίνει χαλί για να πατήσεις.

Και όταν λείπει το παιδί
Κανείς δεν ξέρει τί βιώνει
Μονάχη, σπλάχνων ξεριζωμένη
σαν φάντασμα γυρνά.

Μια μέρα σαν θα φύγει
Ζήσε, όπως θα ήθελε αυτή
Κράτησε σφιχτά στην θύμηση
Κάθε βράδυ να σε γλυκοφιλεί.