ΣΩΤΗΡΙΑ

Υπάρχει άραγε σωτηρία

Στις ρομαντικές ψυχές

Σε έναν κόσμο επίπεδο

Αθεράπευτα μουντό;

 

Υπάρχει άραγε μαγεία

Στην άναρχη την λογική;

Σε αιθεροβάμονα ουρανό

Σε όποιον ζητήσει χαραυγή;

 

Στο σήμερα που αριθμεί

Ζωές χαμένες στις βροχές

Βιβλίο όνειρο φαντάζει

όαση, σαν μια φυγή.

 

Που είναι η αγάπη σε όλα αυτά

Στα ρομάντζα του συγγραφέα;

Ή μήπως την τέχνη οδηγεί

Ανέφικτο να καταγραφεί;

 

Είμαι και εγώ σε μία δύνη

Πιο όπλο να κρατήσω εν ζωή

Πώς τα μάτια ν ’αντικρίσω

Της τρικυμίας πίσω στην ακτή.

 

Στην ουτοπία καταφεύγω

σελίδας άκαρπη προσμονή

και στου μυαλού τις φαντασίες

σαν πλαγιάσει το κορμί.

 

Οι σκέψεις αδύνατο να πτοηθούν

Καλπάζουν πιο βαθιά

Μια επιστροφή στο χθες

τα βλέφαρα βαριά.

 

Ίσως όμως να κρατήσω

Έστω μια χούφτα γιατρειά

Για όσα είναι να ‘ ρθουν

Σαν κουπαστή στην ερημιά.