ΡΑΓΙΣΜΕΝΟ ΡΟΔΟ

Μα γιατί μια πράξη

Από την φύση σπαρμένη

Βιάζεται στης κοινωνίας

Τις χυδαίες φωνές;

 

Γιατί το κορίτσι

Το τρυφερά φοβισμένο

Να έχει τόσες ιδέες

Σε ανήκουστα λόγια;

 

Στο παρελθόν η γυνή

Σαν όργανο ηδονής

Στις ορμές του άνδρα

Πιστά να υπακούει.

 

Τώρα η κοπέλα

Σε κοινωνία ελεύθερη

Φυλακισμένη νιώθει

Στα μάτια των αντρών.

 

Παρέα που την θέλει

Όλα να τα ‘χει ζήσει

Πριν καν ανθίσει

Μέσα της η φλόγα.

 

Θεωρίες, το πρώτο βράδυ

Για φοβέρας κραυγή

Κόκκινη βάφεται νύχτα

Από πόνο και απειλή.

 

Χλευασμός μετά ακολουθεί

Νούμερα, τα σύνορα βάζουν

Μιας ηλικίας τελεσίδικης

Που πρέπει να νικηθεί!

 

Τρόμος στα μαγουλά επικρατεί

Μιας ψυχής ανέγγιχτης

Οι τόσες φαντασιώσεις

Ρημάξαν την ψυχή.

 

Στων πόθων την καταπακτή

Θέλει να δραπετεύσει

με τόλμη ν' αφεθεί

Με τρυφεράδα να μιλήσει.

 

Γιατί στην κοινωνία

Την τόσο αυστηρή

Ασπίδα δεν βάζεις στην αρχή

Δικούς σου να φτιάξεις νόμους;