ΚΡΟΝΟΣ

Ελλάδα με τους δώδεκα θεούς

Και με τον έναν Κρόνο

Κάθε μέρα ένα παιδί;

Ποτέ δεν θα χορτάσεις!

 

Τόπος ευλογημένος...

Να χαρείς!

Κατέβα απ’ το καλάμι.

 

Άκου την Ιστορία

Τι έχει να σου πει

Του χρόνου την καμπούρα

Τι θα σου διηγηθεί.

 

Πότε καιρό μη χάσεις

Να θάψεις τα μυαλά

Μόνη, φυτίλι βάζεις

Ανάβοντας πυρά.

 

Έχεις τον κόσμο δίπλα

Θυσία με το αίμα

Αδέρφια σφάζονται ξανά

Στη πίτα της ποδιάς σου.

 

Μα όταν φτάνουν εκλογές

Ξεχνάς τι έχεις πράξει

Γιωργάκης ή Κωστάκης

Όλων παιδιά, αντρίκια!

 

Τι κι αν ιδέες γέννησες

Και έχτισες ναούς

 όλοι να σε θαυμάζουν

Για το «φιλότιμο» σου!

 

Την Ιστορία θα σιωπάς

Εν ψυχρώ θα εκτελείς

Τα κόκαλα που τρίζουν

Στην κάθε νέα πράξη.

 

Έτσι το χέρι μην κουνάς

Μη μας διδάσκεις λάθη

Με τους δημαγωγούς

Που στην αυλή κατέχεις.

 

Κρίμα , που δεν σου άξιζε

Αυτός ο δόλιος τόπος

Ούτε και ο λαός αυτός

που με ελπίδες τρέφεις.