ΜΑΣΚΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ

Πόσο οδυνηρό για σένα

καθώς ζυγώνει νύχτα

είναι αυτή η μάσκα

που πάνω σου φορείς;

Καθώς τα φώτα σβήνουν

και πέφτεις στο κρεβάτι

όταν μένεις πια μόνη

οι σκέψεις να γελούν;

Θέλεις να δείχνεις έξω

πως είσαι ευτυχισμένη

ρούχο ακριβό ζητάς

να κρύψεις τα κενά σου.

Με πρόσωπο πλασμένο

από ψέμα και υποψία

βγαίνεις με χαμόγελο

αστραφτερό να λάμψεις.

Στα φώτα τα φανταχτερά

δεν θέλεις να πεις όχι

μα μέσα βαθιά κλαις

τους φόβους μακιγιάρεις.

Πόσο θα θέλεις να κρατείς

την σκάρτη ευτυχία

στον κόσμο να 'σαι δυνατή

 με πλάνα τα πρωτεία.

Είναι βαρύ το τίμημα

που βάζεις στην ζωή σου

τα φίλτρα γίναν εμμονή

 ο φίλος μία φούσκα.

Μα η αρρώστια σου εκεί

τα βράδια να γυμνώσει

ήρθε τώρα η αυγή

φτιασίδια να ξεβάψεις.