ΣΤΟ ΚΗΠΟΥ ΤΟΥ ΤΑΞΙΔΕΜΕΝΟΥ

Στο μέρος η καρδιά

ακανόνιστα χτυπά

ακτινοβολεί στο στήθος

χρυσαφί ακροθαλασσιά.



 Ξάφνου να βρισκόμαστε

σε υγρή αμμουδιά

να βρέχονται τα πόδια μας

το κύμα να ξεψυχά.



Ένα φως να φέγγει

μες στο σκοτάδι της νυχτιάς

άγγελοι φέρνουν με τ ' αγέρι

αραβουργήματα ονείρων.



Σαν εσάρπα με υφάδι αυγής

νοτισμένης με πνοές χαμένων

Σε ένα κελάηδισμα σιωπής

Με χαϊδεύει πέταλο ανθισμένο.



Με κελαρύσματα πηγών

θα βυθιστώ ως το πρωί

Σε ωκεανό συναισθημάτων

που πάντα κάτι κρύβουν.