ΜΕΡΑ ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΗ

Η εποχή μας μοιάζει

σαν όλους να τρομάζει

τόση βία πλέει φυσική

την έβδομη μέρα πλασμένη.

Τα παιδιά πρόωρα αλλάζουν

σκυμμένα στα παιχνίδια

Μια  πολύχρωμη σημαία

Ανθρώπων άλλων κυματίζει.

Ίσως είναι  η μετάβαση

και εμείς οι περαστικοί

Σε μια κοινωνία με αξίες

ρευστή σε χέρια γλύπτη.

Μα μένει κι μία στερεά

που διώχνει την μεταβλητή

Είναι του πόλεμο το έρεβος

που αιώνια όλους θα απειλεί.

Ζούμε μέρα μεταβατική

κάποιοι λεν το τέλος

Ίσως το πέρασμα σε γη

στο πάτημα με σθένος.

Το μόνο που γνωρίζω

είναι το τώρα να θωρώ

Ό,τι το αύριο κι αν φέρει

ξέρω μονάχα ν' αγαπώ.