ΓΑΛΑΖΙΟ ΚΑΡΑΒΙ

Εισαγωγή:

 

Στα βαθύ του ορίζοντα

και στου πορτοκάλι το ψέγος

βλέπω ένα άστρο να κρατάς

Πυθίας τον χρησμό

και να μου τραγουδάς

ανατολής τον ύπνο.

 

Όταν τα μάτια κλείνω

μπορέσω ν' αφεθώ

σ' ένα καράβι γαλάζιο

έρχομαι να ξαπλώσω.

 

Κύμα τα μαλλιά σου

δελφίνια τα φιλιά σου

μου ψιθυρίζουνε αργά

σωσιβίου λυτρωμό.

 

κι αν τώρα σκέφτομαι

λιμνάζοντα νερά

ξεθωριασμένα λόγια

μια στέρφα αμμουδιά.

 

Στον φόβο κάνω χώρο

στο ρέμα που κυλά

κι ας με παρασύρουν

Οδύσσειας στενά.

 

Ξέρω μόνο πως έζησα

μιας εποχής νησίδα

κι ας είναι όλα εφήμερα

του έρωτα βαρίδια.