ΣΑΡΚΟΦΑΓΑ

  

Αλήθεια πόσο μας αρέσει

το μάσημα της σάρκας

μιας εποχής, ομοψυχία κράζει

τo πάθος αδύνατο φυγείν.

 

Ο καθένας απ’ απόσταση

από οθόνες, πλήκτρα

χαίρεται χολή να στάζει

χαρίζοντας στη γύμνια.

 

Τί άβυσσος είναι αυτή;

ψυχής σκότος πρεσβεύει

τόση ζήλια καμαρωτή

σε ύβρεις βυθισμένη.

 

Βλέμμα βλοσυρό διώκει

φύση ανθρώπινη , καιρό

σαρκοβόρα όρνια μεταξύ μας

μην έχει φαγοπότι τελειωμό.

 

Όμως μια πλάνη είναι, θα χαθεί

ο καιρός πληγές θα επουλώσει

τόσες φωνές, λόγια ψηφιακά

στη λήθη, χωματερής διαμαντικά.