ΛΑΓΟΣ ΧΩΡΙΣ ΦΤΕΡΑ

Εισαγωγή: 

 - Κουνέλι , κουνελάκι, που πας γιαλό γιαλό;

- πάω να συναντήσω λαγό χωρίς φτερά

- τον είδαν αραγμένο στην ακροθαλασσιά!

 

Μια στιγμή, στου εβδόμου ουρανού τα στέκια

στου παραδείσου τα ρυάκια, στις φυλλωσιές

σκέφτηκε ο Θεός να δώσει εντολή

σε τάγμα αλλόκοτων αγγέλων.

 

Είναι από αυτά με χνούδια φτερά

κάποιος λογικός, για αγγέλους δε λογιάζει

κάλεσε Θεός σε συνέλευση μεγάλη

«ακούστε τι έχω να σας πω:

 

σας πετάω στη γη, σαν έκπτωτους αγγέλους

να σώζετε κάθε ανθρώπινη ψυχή»

 

Τ’ αυτιά λαγών ραντάρ γινήκαν

πως θα ζούσαν σε πονηριά ανθρωπινή;

κι ευθύς μια γύρα τώρα τα δίνει

τόσοι λαγοί στη γη , χωρίς  φτερά!

 

Μικρό λαγούδιν έβαλε

στην πλάτη τσάντα σχολική

με ροζ μουσούδι γλίστρησε

πάνω σε σύννεφο-χαλί.

 

Σε άκαρπο λιβάδι προσγειώθηκε

με αλεξίσφαιρο αγκαλιές

να βάλει τέλος στη δυστυχία

είπε στην ουρά την φουντωτή.

 

Κοίταξε γύρω του σορό

καρότα πειραγμένα

φόλες ανθρώπων είχαν στηθεί

παγίδες μύρια μέτρα.

 

«Δεν είναι η γη παράδεισος

σαν τα λημέρια τα αγγελικά

όμως ήρθες παυσίπονο, να δώσεις

σε χωράφι τόσο πονεμένο.»

 

Τότε θυμήθηκε τον μύθο

τον θέλει γενναίο, δυνατό

να πάει στον λαό καλούδια

αγάπη, ελπίδα, λυτρωμό.

Ο δρόμος το έφερε σε σπίτι μαραμένο

βρήκε φίλο με ποδαράκι κουτσό

ανάπηρο τον φώναζαν τα άλλα λαγουδάκια

ήταν στην άκρη, από τη λύπη σκυφτό.

 

Άγγιξε το πόδι του, σαν κάτι μαγικό

ο φίλος γέλασε , άλλαξε την όψη

το πήρε απ’ το πόδι, στο χόρτο ριχτήκαν

με μια μπάλα φωτίσαν το δειλινό.

 

Κι με ραβδί – πατούνα σκέφτηκε

το χάδι σε όλους να επιβάλει

με τη γλυκιά μουσούδα του

σε χεριών εχάθει αγκάλη.

 

Έφερε τόση ευτυχία

στα κορμιά, βρεγμένα φθόνους

μαθήματα σε όλους έδωσε

της ξεχασμένης τους αγάπης.

 

Με βλέμμα μάγου χώθηκε

σε ένα καπέλο, σαν σε φωλιά

ο Γέρος τώρα πρόσταξε

να  μείνει στη γη παντοτινά.