ΠΑΡΕΝΘΕΣΗ

Κρέμασε

στο προσκεφάλι

μιαν αυγή,

στη νύχτα σου.

Σαν ονειροπαγίδα

ας φανεί

του κόσμου ένα βουητό

φωνές, μουτζούρες

και σιωπή.

Κι ας καπνίζει ο ουρανός

σύννεφα λαλιάς κωφής

όσο κι αν ωρύεται η φύση

-Από τα πάθη ανδρειωμένη-

εσύ στον άσφαιρο ρυθμό.

Χάιδεψε το δάπεδο

με παπούτσια χορευτικά

κι ολόγραμμα πλάσε νοητό

ασπίδα δες το όνειρο, θνητό!

Κι μες σε τόσα μαγικά

στις μικρές, των σκέψεων, νύχτες

θα γράψεις μια παρένθεση

με άνω τελείες, αποσιωπητικά

νέα ξόρκια να εφεύρεις.

Πίνακας: Pablo Picasso, The Dream