ΣΤΕΡΝΟ ΛΟΥΛΟΥΔΙ

 

Το στερνό λουλούδι του χειμώνα
γνέφει να φύγει για τον δρόμο
πλάι σε ανθισμένες κερασιές
φινάλε να ρίξει και αυλαία.

Κάποιος με χέρι ουράνιο
Το αφήνει ακόμη σαν στολίδι
σύννεφων δάκρυα στέλνει, χιόνι
να πλύνει λάθη, να 'ρθούν τα Πάθη.

Κι στην ψυχή μιας σπηλιάς, βουή
ανάμεσα σε σταλακτίτες, γέρνει
μια γούβα να βρει να σωθεί
στων σκέψεων τις μάταιες ώρες.

Ελπίδα ψάχνει να θωρεί
στη κάθε μέρα, του ήλιου πατήματα
μια γάτα στο δρόμο περπατεί
νέες χαρές για να προφτάσουν.

Μα δεν πειράζει θα φανεί
ίσως στη ανασκαφή των σπλάχνων
βρεθεί αλλόκοτη αποδοχή
σε βούρκο άρνησης χρωμάτων.

Στερνό, χειμώνα λουλούδι ,εκεί
δεν θέλει είπε να βασιλεύσει
στου ωραίου ήλιου το πέρα-δώθε
στην αμμουδιά, για να φυτρώσει.