ΤΟ ΒΡΑΒΕΙΟ

Σου έδωσε ο Θεός
το χάρισμα να γράφεις
μα εσύ ταμπέλες βάζεις
για να γευτείς την δόξα.

Βραβεία, άστρα αριθμείς
για καλή γραφή, και Δάφνες
πώς δεν φάνηκε ο στίχος
κατηγορείς με ύβρεις.

Που πήγανε οι τρόποι σου
από ποια γενιά "ποιητική" βαστάς;
βραβεία, παράσημα κι αν μετράς
η ζυγαριά αγένειας, σε ρίχνει.

Είμαστε "Λογοτέχνες", στη μόρφωση χαμένοι
όλοι γράφουμε , όχι για εμάς
για μια προσωπική χαρά, δίχως τους τίτλους
μα σαν τον Ντόριαν Γκρέι
-σε δρόμους κούφιας δάδας- τριγυρνάς.

Χάσου πάλι σε τιμές, φτιάξε ντοσιέ, κοιμήσου !
στο παράδεισο θα μιλάς με τον Ελύτη
σίγουρα μια ιαχή έχεις αφήσει πίσω
μια ψυχοφθόρα ζήση, μόνος, με Χαρτιά!