Η ΝΙΚΗ ΤΗΣ ΚΑΚΙΑΣ

 

Κανείς δεν νίκησε τον θάνατο
με σκόνη μόνο ξεγελιέται
τί νόημα έχει η χολή;
και μια λησμονημένη αρετή;

Πλάθουμε όνειρα, χάρτινα - μοιραία
στη μαύρη φύση της γενιάς μας
εμείς, που ούτε πολέμους ζήσαμε
ούτε την φτώχεια πριονίσαμε. 

Κι όμως, η γειτονιά μας φλέγεται
κι εσύ, με αντλίες δηλητήριο
την ζήση μιας "φίλης" να ταράξεις
χωλαίνεις, πως είσαι ο κερδισμένος!

Κι η αγάπη η αληθινή, σαν τί;
που να 'ναι άραγε κρυμμένη
Α, ξέχασα "είσαι πολλή ρομαντική"
"κατέβα από το σύννεφο σου".

Μέχρι να έρθει η μοίρα, ο καιρός
που φτάνει το εγώ να ανταμώσεις
τότε θυμάσαι ρήσεις, παρελθόν
και πόσες καρδιές έχεις πληγώσει.

Πάντα πίσω θα επιστρέφει το κακό
σαν εξοστρακισμένο βόλι
νηστεία και μετάνοια ο μόνος προορισμός
αφού δεν μπόρεσες κακία να νικήσεις.

 

Πίνακας : Annibale Carracci , Η εκλογή του Ηρακλή ανάμεσα στην Αρετή και την Κακία