ΠΛΕΡΕΖΕΣ ΜΑΥΡΕΣ - ΛΕΥΚΕΣ

 

Εικόνες, στιγμές, βομβαρδισμός

στην δήθεν φτωχή καρδιά σου

ρίχνεις ρολά σε ό,τι αλυχτάς

απόνερα λυγμών οι προσδοκίες.

 

Εικόνες, εικόνες , πουθενά δεν παύουν

δηλώνουν ευτυχία και την κράζουν

κι εσύ που θάβεις βαθιά στιγμές

σαν προσευχή, να τις φυλάξεις.

 

Χωρίς να ξέρεις το γιατί

μαύρες πλερέζες σε λάθος νούμερο

κατ’ εικόνα τον κόσμο ορμηνεύεις

αγνοώντας τις βαθιές του νύχτες.

 

Εκεί που σε μαξιλάρια αδειανά

δίχως μιας αγκαλιάς αντλία

αλίμονο ο πόνος αν ειπωθεί

η θλίψη να μουδιάζει έτσι;

Θα πάψει κι το καλοκαίρι τούτο

θα γύρει ο καθένας στον χειμώνα του

τόσα καρέ , τόσες μορφές

ανάμνηση βραχεία, σε μια ιστορία.

 

Θα ‘χω ξεθάψει κι εγώ στιγμές

κι πλερέζες θα φορέσω λευκές

όμως θα μιλώ ψιθυριστά τις νύχτες

πίσω από αμπάρια έναστρα.