ΒΡΑΔΙΕΣ ΧΟΡΟΥ

Το κοραλλί της μιας ταινίας
χαμόγελα στη σκέψη
δώρισε.

Πανδαισία χορευτική
μόνο σε ένα φιλμ
θα μπορούσε να τραβήξει.

Δυο μάτια ακτινοβόλα
θλιμμένα, σε φόρεμα γλυκό
έψαχναν στα όνειρα κάτι
που η σκληρή ζωή αρνήθηκε.

Κυματισμούς η μέση
στα αλμυρά νερά
μαθαίνοντας ρυθμό
μέσα από την πλάση
τα ψάρια, σαν συνοδοί δοθήκαν
στου ήλιου το σιέλ φως.

Κι ο γοφός καθοδηγούμενος
βρεχόταν
σε βραδιές λάτιν που θα ζύγωναν
ένα φόρεμα λιλά θα ασπαζόταν
το μαβί χρώμα ενός δειλινού.

Είναι επανάσταση και ουτοπία
μια μορφή να απαγγέλει
στίχους σιωπηλούς
σε μια ώθηση.

Είναι επανάσταση
των λίγων ημερών, ωρών
δικτατορίες αισθημάτων
όταν σου επιβάλλουν.

Στο αμμουδερό παρκέ
στο γαλάζιο της εξέδρας

Τα φωτορυθμικά στη κορυφή
ένα φάσμα διαχέουν
στους ραγισμένους λογισμούς.