ΣΑΝ ΠΑΡΑΜΥΘΙ

"Μύθοι, μύθοι, παραμύθι
το κουκί και το ρεβίθι
το ρεβίθι, γιγάντια κολοκύθα
του νερού τ' αποκαΐδια".

Σαν παραμύθι ν' ακουστεί
στα αυτιά όλων να φτάσει
η δυστυχία καμουφλαρισμένη
θαυμαστικά...

Στις πόσες γραμμές;

Καθρέφτη καθρεφτάκι μου
πες μου, σε παρακαλώ
ποια ομορφότερη θωρείς
αξίζω μια ντουζίνα αθέατη
ν' αγαπηθώ, ν' αγαπήσω;

Τα παραμύθια είναι παραμύθια
τί τα θες, μικρά παιδιά καλούν
μεγάλωσες πια , έγινες ίδια
η μητριά, ο πρίγκιπας, ο νάνος.

Το ασχημόπαπο ξορκίζεται
να μην είχε γεννηθεί
αλλάζει η κούκλα χρώματα, κλωστές
ο Τζεπέτο ράβει άλλο μοντέλο.

Το παραμύθι μαγειρεύεται
από των Γκριμ τα σκεύη
ωραίες υπάρξεις λίγωσαν
της έριδας το μήλο.

Η κοιμωμένη ξύπνησε
ο ύπνος ήταν λυτρωτικός
-νομίζει-

Τώρα ποιος ξέρει
αν κυνηγός βρεθεί
με χάρτες νέους
αγκαθωτά να λείπουν.

Της Σταχτοπούτας τα παπούτσια στένεψαν πολύ
μεγάλο νούμερο για να χορέψει

Που;

Στο δώμα τα βήματα πονούν
έχουν γεμίσει φουσκάλες, κάλους.

Όχι!
Δεν θα μας πάρετε τα παραμύθια
είν' τα μόνα που μας γυμνώνουν

Η μάγισσα ποτέ δεν θα γεράσει
κακία σε δέρμα αθώο
θα μοιράσει.

Όποιον δεν υπακούει
στη δικιά της λογική.