ΠΟΛΥΤΙΜΟ

Ομίχλη στον ορίζοντα
αστραπής ανέμισε η λάμψη
στο περβάζι οπτασία
προσγειώθηκε

Πρόσωπο θεϊκό στο πέτο.

Οι φωνές χαμήλωσαν την ένταση
οι φίλοι σίγησαν θεωρίες
σε δυο τετράγωνα κρυμμένα
χώρεσα
θησαυρό με τ’ άγιο λύχνο.

Τον έθαψα στο μέρος της καρδιάς
αριστερά, βαλβίδες στριμωχτήκαν
να μη τον δει μάτι κακό.

Γιατί ό,τι πολύτιμο σου στέλνει
η μοίρα, στο χείλος του γκρεμού
με δόντια κοφτερά αγκαλιάζεις
στα λόγια την σιωπή.

Να το πω; Άδεια μου δίνετε;
θα το ράψω κάτω από τη γλώσσα!

Όταν οι γνώστες
πανοπλίες βαρούν
χαμόγελο συντάσσω
μιας άνωσης σωτήριας.

Φωτάκι στη κάμαρη ισχνό
χάδι στο μέτωπο, η βεντάλια
ευεξίας γουργουρητό...

Λες να σφαλίσουν τόξα χίλια
δικές τους ήττες, χαλασμούς
αναθυμιάσεις μιας φωτιάς
επόμενης ημέρας.

Οι μόνες που θυμίζουν
νύχτα λαμπαδιασμένη